راهنمای رژه تخت جمشید (پارسه)
برگرفته از متن کتاب:
کوروش بزرگ در ۵۵۰ سال پیش از میلاد با ایجاد اتحاد بین تیره ها و ملل گوناگون، آئین شاهنشاهی را بر مبنای بشردوستی دادگری آزادگی - آزادمنشی بنیاد نهاد. ایرانیان از همان هنگام همدل و هم آهنگ در راه بزرگداشت آئین شاهنشاهی ایران زمین گام برداشتند. حس میهن پرستی و شاه دوستی با نهاد ایرانی سرشته شده و راز بقای ایران و ایرانی در پیوند ناگسستنی شاه و مردم نهفته است.
شاهنشاهان ایران همواره فرماندهی سپاهیان را نیز بر عهده داشته و کمتر در اندیشه جهانگیری و کشورستانی بوده اند و فقط برای جلوگیری از متجاوزان و پدافند (دفاع) از میهن خود و کوتاه کردن دست بیدادگران از سر مردم جنگ میکردند.
کوروش بزرگ گوید:
«هنگامیکه من بآرامش ببابل درآمدم با سرور و شادمانی کاخ شاهی را جایگاه فرمانروائی قرار دادم سیاه بیشمار من بی مزاحمت در میان شهر بابل حرکت کرد. من بهیچکس اجازه ندادم که سرزمین سومر و اکد را دچار هراس کند. من نیازمندیهای بابل و همه پرستشگاههای آنرا در نظر گرفتم و در بهبود وضعشان کوشیدم. من یوغ ناپسند مردم بابل ... را برداشتم. خانه های ویران آنان را آباد کردم. من به بدبختیهای آنان پایان بخشیدم ...»...